តើខ្មែរនិងអ៊ឺរ៉ុបការនឹងគ្នាយ៉ាងម៉េច?

ស្តង់ដារ

ភ្នំពេញ, ថ្ងៃទី២២ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១១

បើសួរខ្ញុំថា តើដែលឃើញខ្មែរនិងអ៊ឺរ៉ុបការនឹងគ្នាទេ? ប្រាកដជាដែរហើយ តែកាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុនហ្នឹងមិនមែនចឹងទេ!

អេនីប្រាប់ខ្ញុំថា គេមានមិត្តភក្តិច្រើនណាស់ជាអ្នកសិល្បៈ ថ្ងៃសុក្រខានស្អែកនេះ នឹងមានកម្មវិធីជប់លៀងរំលឹកខួបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់មិត្តភក្តិគេមួយ។ នាងសួរខ្ញុំថាចង់ទៅឬក៏អត់?

ដំបូងគិតថាប្រហែលជា ទៅមិនកើតទេ ក្រែងខកទៅគេខឹង ណាគិតថា វាមិនអាចទៅកើតទេ ព្រោះយើងមិនស្គាល់គេ តែដល់តែយូរទៅ ទៅបានមែន ថ្ងៃសុក្រហ្នឹង។

ចរន្តអេឡិចត្រូនិច ចេះណាស់ ចេះទាញផ្លាស់ដូចធម្មជាតិនៃថ្ងៃចឹង ទាញវិបៗ ចូលដល់ចន្លោះ ថ្ងៃព្រហស្បត្តិ៍និងថ្ងៃសៅរិ៍ ។ ថ្ងៃសុក្រក៏ចូលមកដល់ តែមុននឹងទៅហ្នឹង ស្រាប់តែថ្ងៃរសៀលនោះ ខ្ញុំទទួលដំណឹងពីលោកគ្រូស៊ីន ច័ន្ទឆាយា ឲ្យត្រៀមខ្លួន ឡើងវិទ្យុជាតិនារសៀលនេះ គឺរសៀលម៉ោង៣។ ម៉ោងណាត់នឹងអេនី គឺម៉ោង៥។ ចិត្តគិតថា កុនហើយនោះ!!!!! ប៉ុន្តែវាមានដំណើរទៅជាជេកទៅវិញ។

ទៅដល់វិទ្យុជាតិយឺតទៀត ម៉ោង៣ជិត៤ទើបទៅដល់។ ស្លៀកពាក់វិញ ដូចទៅឡើងទូរទស្សន៍ចឹង។ ខ្មាស់លោកពូពិធីករដែរហ្នឹងណា តែមិនដឹងធ្វើម៉េច។ កម្មវិធីថ្ងៃនោះ មានឈ្មោះថា នាទីជួបជាមួយសិល្បករ។ កម្មវិធីនេះ គេចាក់ផ្សាយពេលយប់ថ្ងៃអាទិត្យទេ តែត្រូវថតថ្ងៃនេះ។ សំណាងដែរលោកពូពិធីករ ប្រចាំវិទ្យុជាតិរូបនោះ រាក់ទាក់ណាស់។ ^^’

លោកពូ មានឈ្មោះថា លោក សន្តិសៀន។ ពិរោះទេ? មែនពិរោះទេ គឺឡូយតាម៉ង។ ខ្ញុំសំណេះសំណាលនឹងគាត់ឡើងហួសម៉ោងមិនដឹងខ្លួន។ ថតចប់កម្មវិធីនោះ គឺម៉ោង ៥ជាងបន្តិចទេ។ ទាន់!! យេ!! 🙂

ចេញមក ក៏មកចាំផ្ទះម៉ាក់យាយនៅម្ដុំសន្ធរម៉ុក ព្រោះផ្ទះគេក្បែរនោះដែរ។ ម៉ោងជិត៦ កន្លះឯណោះ ទើបឃើញគេមកជាមួយបងស្រីគេ។ យើងចេញដំណើរទៅយក មិត្តភក្តិពីរនាក់ទៀត រួចទៅទិញផ្កា បន្ទាប់មកបានទៅផ្ទះពិធី។

ផ្ទះពិធី ធ្វើជាន់លើទេ តែជាន់លើគេទូលាយ និងមានបរិយាកាសល្អណាស់។ ពេលឡើងទៅដល់ ខ្ញុំឃើញមានយុវវ័យ និងលោកអ៊ុំចាស់ៗ ខ្លះអង្គុយ ខ្លះឈរ ខ្លះទំរេតនឹងអេប៉ុងជារបៀបខ្នើយដាក់នៅលើកន្ទេល ជារបៀបៗ។ ខ្លះក៏នៅអាំងសាច់ ខ្លះក៏នៅរើសម្ហូបតាមចំណង់។

ខ្ញុំឯណាដប់គត់ហើយសម្រាប់កម្មវិធីរបៀបនេះ មានន័យថាលើកទី១ហើយ កុំតែបានអេនីទេ។ ខ្ញុំបានតែញញឹមញញែមតិចតួចជំនួសការនិយាយស្ដី។

អេនីរៀបចំម្ហូបហើយអស់ យើងក៏អង្គុយញាំជាមួយគ្នាដោយមានគេនៅញាំអីជុំវិញ។ អង្គុយញាំមួយសន្ទុះ ក៏មានមិត្តភក្តិជាច្រើនមកអង្គុយជិតដែរ ខ្ញុំបានត្រឹមតែញញឹម ញញឹមជាសញ្ញាទេ។ ហិហិហ!! ^^’ ញញឹមពេក ស្រាប់តែគេបាញ់ស្លាយវិប រួចសំឡេងគងឃ្មោះមួយបានបន្លឺឡើង ដោយចេញនូវអ្នកសម្ដែងដ៏ចំណានពីរនាក់ គាត់គឺបងរ៉ាវុធ និងបងស្រីម្នាក់ទៀត មិនស្គាល់ឈ្មោះទេ។ សម្ដែងចប់ រឿងដ៏អស្ចារ្យមួយបានបង្ហាញឡើង ជាមួយនឹងរូបកូនក្មេងជនជាតិ Africa ពីរនាក់ បន្ទាប់មក ទើបលេចចំណងជើងមកថា Babies។

Babies ដ៏អស្ចារ្យនេះ គឺជារឿងមួយដែលពណ៌នាពីដំណើរនៃការចាប់បដិសន្ធិដំបូង​របស់ទារកនានាលើប៉ុន្មានប្រទេស។​ តាមចាំ មានAfrica, Mongolia,America(New York),Japan and Texas…រហូតដល់ពួកគេមានលំនឹងអាចឈរបាន។  ខ្ញុំស្រឡាញ់រឿងនេះណាស់។

អេនីអង្គុយក្រោយខ្នងខ្ញុំ។ អង្គុយទាល់តែចប់រឿង រួចពួកយើងក៏ឈានចូលកម្មវិធី បាំងផ្លិត និងចងដៃ ច្នៃមួយ។

រួចកម្មវិធីនេះ ពួកយើងក៏ថតរូបលេងជាមួយគ្នា រួចក៏ចូលកម្មវិធីរាំ តែយប់ហើយ គឺម៉ោង ៩កន្លះហើយ។ ម៉ាក់ហៅមកថាឲ្យមួយដងហើយ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាសប្បាយ​យ៉ាងម៉េចទេ ពេលឃើញអេនី បងស្រីគេ និងមិត្តភក្តិគេរាំបែបនេះ។ ដូច្នេះហើយ ក៏មិនហ៊ានហៅគេទេ បានតែលួចខ្សិបតិចៗទៅអេនីឲ្យចាត់ចែង។ បង្ខំចិត្តទេ តែក្នុងចិត្តចង់ឃើញគេទាំងពីរនាក់សប្បាយណាស់!!! យើងក៏ដាច់ចិត្តចេញពីទីនោះ នៅម៉ោង១០យប់ រួចជិះមកផ្ទះមក។ ខ្ញុំក៏ជូនគេទាំងពីរមកដល់ផ្លូវចូលផ្ទះដែរ ព្រោះបារម្ភតិចដែរហ្នឹងណា៎!

រីករាយណាស់ ជាអនុស្សាវរីយ៍មួយទៀតហើយ! ហិហិហិហ!!!

ទឹកថ្លា, ថ្ងៃទី២៣ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១១

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s