គំហើញទ្រឹស្ដីថ្មី៖ ស្រូបនិងបញ្ចេញ

ស្តង់ដារ

វាមិនមែនជាទ្រឹស្ដីថ្មីអ្វីនោះទេ សម្រាប់អ្នកដែលធ្លាប់សិក្សាវាហើយ តែវាជាទ្រឹស្ដីថ្មីមួយ ដែលកើតចេញពីការសង្កេតរបស់ខ្ញុំ។ តាមរយៈ ការសិក្សាកន្លងមកពីមនុស្សជាច្រើនដែល នៅជុំវិញខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានរកឃើញនូវភាពចំបាច់មួយរបស់ខួរក្បាល ដែលខួរក្បាល បានជួយឲ្យគំនិតនិមិត្តកម្មរបស់មនុស្សជាច្រើនបានក្លាយជាការពិត និងមួយចំនួនទៀត នៅតែឋិតក្នុងគំនិតនៅឡើយ តែនឹងចេញជារូបរាងនៅថ្ងៃណាមួយ។ ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំក៏បានរកឃើញនូវទ្រឹស្ដីថ្មីមួយ ដែលឲ្យឈ្មោះថា«ស្រូបនិងបញ្ចេញ»។ សូមអញ្ចើញការវិភាគខាងក្រោម៖

នៅមួយជុំនៃគំនិតរបស់ខួរក្បាលយើងមានចម្ងាយស្ទើរតែស្មើនឹងកាំរង្វង់របស់ផែនដី និងមានស្រទាប់ជាច្រើនជាន់ ដែលមានចំនុចប្រសព្វមួយកន្លែងត្រង់ខ្លួនយើង។ កាលណា កាំរង្វង់នៃគំនិតនោះវិលប្រសព្វគ្នាមួយស្រទាប់និងមួយស្រទាប់ នឹងធ្វើឲ្យ គំនិតថ្មីមួយផុសឡើង ប្រៀបបាននឹងទ្រឹស្ដីនៃយល់សប្តិដែរ។ មានន័យថា មនុស្សប្រៀបដូចជារោងចក្រដែលមានលក្ខណៈពេញលេញមួយដូច្នោះដែរ ពោលគឺមាន កន្លែងស្រូបយក និងកន្លែងបញ្ចេញចោល។

ពាក្យថា«កន្លែងស្រូបយក និងកន្លែងបញ្ចេញចោល»នេះ និយាយជារួមមក គឺស្ទើរតែបានប្រើប្រាស់ ស្ទើរពាសពេញ នៃលក្ខណៈរបស់មនស្ស មានដូចជា ផ្នែកចិត្តសាស្ត្រ ផ្នែកសរីរៈ ផ្នែកគំនិត ឬផ្នែកសកម្មភាពជាដើម។ ឧ. ផ្នែកចិត្តសាស្ត្រ មនុស្សត្រូវការស្គាល់ពីចិត្តមនុស្សជុំវិញខ្លួនជាច្រើន ដើម្បីបង្កើតនូវការសង្កេតមួយដ៏សម្បូរបែប ដែលរាប់បញ្ចូលពីខ្លួនឯង រហូតដល់មនុស្សដែលនៅឆ្ងាយៗពីខ្លួន។ កាលណាមនុស្សម្នាក់ស្រូបយក នូវគំនិត ចំណេះដឹង ឬការសង្កេតនានា ពីមនុស្សជុំវិញខ្លួន ពួកគេក៏បញ្ចេញមកវិញតាមរយៈ សកម្មភាព កាយវិការ ក្នុងការពិសោធន៍ដោយផ្ទាល់ពីហេតុការណ៍ទាំងនោះ រួចកត់សម្គាល់ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍របស់ខួរក្បាល ដែលទាំងនេះ វាឋិតក្នុងលក្ខណៈស្រូបចូលដើម្បីរក្សាទុកនូវទិន្នន័យថ្មីរបស់ខួរក្បាលទៀតហើយ។ សូមបញ្ជាក់ថា៖ គេអាចសង្កេតទៅកាន់មនុស្សក្នុងលក្ខខណ្ឌខាងលើនេះដោយងាយៗ​បំផុត ក្នុងវ័យដំបូងរបស់មនុស្ស ពោលគឺវ័យកុមារ ព្រោះវ័យនេះជាវ័យដែលមនុស្ស នៅកៀកបំផុតនឹងទ្រឹស្ដី «ស្រូបនិងបញ្ចេញ» នេះ ជាក់ស្ដែង គ្រាន់តែកុមារម្នាក់ឃើញ មនុស្សពិការដើរ នោះកុមារនោះក៏យកតម្រាប់តាមភ្លាមៗ ទាំងនេះគឺជា ការកត់ត្រារបស់ប្រព័ន្ធខួរក្បាលចូលក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ខួរក្បាល។

បកត្រឡប់មកវិញ នៅពេលដែលមនុស្សបានស្រូបយកនូវគំនិត ឬកិច្ចការទាំងឡាយ ហើយ ខួរក្បាលរបស់មនុស្ស ក៏ចាប់ផ្ដើមបូកបញ្ចូលគ្នា តាមរយៈ​ជំនួប​នៃ​ស្រទាប់​ព្រឹត្តិការណ៍ រួចក៏ផ្សំជារូបរាងថ្មីមួយ ។ ដូច្នេះ ក្រោយគំហើញនៃ ខួរក្បាល មនុស្ស​ក៏ចាប់ផ្ដើម​ព្យាយាមរកទីមួយសម្រាប់បញ្ចេញវា មកតាមលក្ខណៈ​ផ្សេងៗ ទៅតាមកាលៈទេសៈដែលមនុស្សយល់ថាអាចបញ្ចេញបាន​ទៅ។ ក៏ប៉ុន្តែ ការបូកបញ្ចូលទាំងនេះ មិនប្រាកដថា មនុស្សអាចយកវា​មកប្រើប្រាស់​បានសមស្របនោះទេ គឺទៅតាមសមត្ថភាពនៃខួរក្បាលរបស់មនសុ្សម្នាក់ៗដែរ។ អាចនិយាយបានថា វាហាក់ដូចជារោងចក្រ ដែលរកបាននូវវត្ថុធាតុដើម ហើយត្រូវបានគេយកវត្ថុទាំងនោះ ទៅផលិតជារបស់ថ្មីមួយដូច្នេះដែរ។

នៅលើពិភពលោកសព្វថ្ងៃនេះ មនុស្សបានបន្សល់ទុកនូវសមិទ្ធិផលរបស់​ខួរក្បាល​ជា​ច្រើន បូករួមទាំងសមិទ្ធិផលល្អនិងសមិទ្ធិផលមិនល្អផងដែរ។ តើទៅមុខទៀតសមិទ្ធិផលនៃខួរក្បាលរបស់មនុស្ស នឹងបង្កើតអ្វីទៀត?

ភ្នំពេញថ្ងៃទី០៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១១

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s